7
ნაპოვნი შედეგები
1 - 7 7 შესეგი
თარიღი:
წინამდებარე კვლევა მომზადებულია გაეროს სამი სააგენტოს - გაეროს განვითარების პროგრამის (UNDP), გაეროს მოსახლეობის ფონდისა (UNFPA) და გაეროს ქალთა ორგანიზაციის (UN Women) ინიციატივით, შვედეთისა და ნორვეგიის მთავრობების ხელშეწყობით CRRC- საქართველოს მიერ.
თარიღი:
დოკუმენტი საქართველოში ქალთა გაძლიერებისთვის არსებული ინსტიტუციური მექანიზმების ოთხ განშტოებას აღწერს და ნათლად აჩვენებს თითოეული მათგანის ფუნქციებსა და როლს გენდერული თანასწორობისა და ქალთა გაძლიერებაში.
თარიღი:
„COVID-19-ის გავლენის შეფასება ოჯახში დასაქმებულ ქალებზე საქართველოში“ წარმოადგენს სიღრმისეული თვისებრივი კვლევის შედეგებს COVID-19-ის ზეგავლენის შესახებ ოჯახში დასაქმებული ქალების ცხოვრებაზე, გამოკვეთს მათ გამოწვევებსა და საჭიროებებს და გადაწყვეტილების მიმღებ პირებსა და პრაქტიკოსებს ემპირიულ მონაცემებზე დაფუძნებულ რეკომენდაციებს სთავაზობს.
თარიღი:
„COVID-19-ის გავლენის შეფასება სამედიცინო სფეროში მომუშავე ქალებზე საქართველოში“ წარმოადგენს სიღრმისეული თვისებრივი კვლევის შედეგებს იმ ზეგავლენის შესახებ, რომელსაც პანდემია სამედიცინო სფეროში დასაქმებული ქალების ცხოვრებაზე ახდენს. კვლევა მიმოიხილავს გამოწვევებს, რომლებსაც ისინი პანდემიასთან ბრძოლის წინა ხაზზე მუშაობისას შეხვდნენ და მოიცავს რეკომენდაციებს სამედიცინო სფეროში დასაქმებული ქალების საჭიროებების შესახებ, რომლებიც COVID-19-ზე რეაგირების ღონისძიებების დაგეგმვისას შეიძლება იყოს გათვალისწინებული.
თარიღი:
სწრაფი გენდერული შეფასების ანგარიშში წარმოდგენილია სიღრმისეული კვლევის შედეგები და გაანალიზებულია პანდემიის გავლენა როგორც ზოგადად საქართველოს მოსახლეობაზე, ასევე შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე ქალებსა და გოგოებზე.
თარიღი:
2013 წელს გაეროს ქალთა ორგანიზაციის წარმომადგენლობამ საქართველოში, „სოციალური კვლევისა და ანალიზის ინსტიტუტთან“ (ISSA) თანამშრომლობით, „ქვემო ქართლის რეგიონში ეთნიკური უმცირესობის ქალების საჭიროებების და პრიორიტეტების“ კვლევა განახორციელა. აღნიშნული კვლევა იმ გამოწვევებს და ბარიერებს მიმოიხილავს, რაც ეთნიკური უმცირესობის ქალებს ხელს უშლის, რომ საზოგადოებრივ ცხოვრებასა და გადაწყვეტილების მიღების პროცესში მონაწილეობა მიიღონ.
თარიღი:
კვლევის მიზანი იყო მსჯავდებულ ქალებთან დაკავშირებით საქართველოში არსებული კანონმდებლობისა და პრაქტიკის შესაბამისობის განსაზღვრა „პატიმარ ქალთა მიმართ მოპყრობისა და მსჯავრდებულ ქალთა არასაპატიმრო ღონისძიებების შესახებ გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წესებთან (რეზოლუცია A/Res/65/229), ე.წ. „ბანგკოკის წესებთან”.